Een bijdrage van Louis Ackens, ter overdenking!

Uit QST van maart 1999

De zendamateur is vriendelijk

Dat is wat Pauf Segal reeds in1927 schreef toen hij de codes voor radio-amateurs samenstelde.

Radio-amateurs zijn vriendelijk, althans dat denken wij graag.

Maar zijn we ook zo vriendelijk ? 0f stoten wij nieuwe amateurs af zonder

het ons te realiseren ? Dat is een harde zelfs onplezierige vraag. Maar denk er eens over na!

In een tijd dat er steeds minder mensen een weg vinden naar onze hobby

kunnen wij het ons niet veroorloven er nog meer te verliezen ten gevolge van onze

eigen nalatigheid of nonchalance.

Stel je voor je bent een nieuwe enthousiaste radio-amateur die een

bijeenkomst bezoekt van een afdeling voor de eerste keer.

Zou je dan niet graag een positieve ervaring rijker willen zijn en nog eens

graag terugkomen bij de volgende clubavonden?

Verplaats jezelf eens in de schoenen van iemand met een nieuwe machtiging

die naar een repeater luistert of naar een of andere ronde.

Zou jij je welkom voelen om hieraan deel te nemen ?

Al te vaak is het antwoord op deze vragen nee.

Opzettelijk of niet, zenden velen van ons die reeds jarenlang in de ether

zijn onbedoeld signalen uit die nieuwelingen interpreteren als dat zij niet

welkom zijn en de nieuwelingen beter hun mond kunnen houden en van de

frequentie verdwijnen. En al te vaak hoor je ze dan ook niet meer.

Dit beelden wij ons niet in, maar het is een thema dat spreekt uit
verschillende brieven van vroegere leden van amateurverenigingen die schreven om uit

te leggen waarom zij niet langer geïnteresseerd waren in amateurradio en

waarom zij hun lidmaatschap opzegden.

Het feit dat zij de moeite namen om dit schriftelijk mede te delen geeft

aan dat dit een verlies is zowel voor ons amateurs als voor de verenigingen.

Het zouden goede radioamateurs zijn geworden maar ze zijn voor ons verloren.

Ga bij jezelf eens na wat je doet op een verenigingsavond.

Je praat met de mensen die je al langer kent, nietwaar.

Dat doen namelijk de meesten van ons. Dat is heel natuurlijk dat we vrienden

willen spreken om over onze hobby te praten.

Wat nu als je eens niemand kende op zo’n avond. Wat als beginnend radio-

amateur, je zou jezelf onzeker voelen.

Als er een nieuw gezicht op je clubavond zou verschijnen zou je naar hem toe

gaan of om je voor te stellen en een praatje te beginnen ?

Zou het niet veel beter zijn om een welkomcomité te hebben dat nieuwelingen

opvangt of laten we het gewoon zoals het altijd was en daarbij veelvuldig in

de fout gaan en nieuwe belangstellenden afschrikken.

Als we dit niet goed aanpakken verdwijnt er veel vers bloed die elke radio-

club in deze tijd zo hoognodig kan gebruiken!

Is de verenigingsavond zelf een positieve ervaring ?

Zal een nieuwe bezoeker de clubavond als een positieve ervaring zien en niet

het gevoel hebben dat hij toevallig bij een wanordelijke familie terecht is

gekomen en het gevoel hebben dat hij bij de eerste beste gelegenheid er van

door zal gaan ?

Iedereen die de moeite neemt om naar een clubavond te komen is wat een verkoper

noemt een positief onderwerp. Zij hebben de moeite genomen, nu is het de beurt

aan de club en de leden om de verkoop rond te maken.

Luister eens naar je eventuele favoriete repeater. Worden nieuwe radio-

amateurs ooit uitgenodigd om mee te doen?

Wordt er tijd genomen om jonge amateurs het woord te geven?

Zonder dat zij het gevoel krijgen dat, ze de repeater of ronde bezetten die eigenlijk toebehoort

aan de oudere amateurs die normaal altijd aan het woord zijn?

Hoe vaak komt het niet voor dat een vreemde of in de buurt vertoevende amateur

roept en er totaal geen antwoord komt terwijl een bekende na enkele minuten

daarna meteen antwoord krijgt?

Rondes zijn vaak een beetje beter en gastvrijer, een reden misschien waarom

de rondes populair blijven. Behalve als de ronde een speciaal doel of
interesse groep heeft dan is men minder gastvrij.

Aan de andere kant kan een rondeleider mensen weg plagen wanneer zij niet
tactvol kleine procedure foutjes corrigeren of het qso net zo lang maken dat er bijna

niemand aan het woord komt of omdat iedereen veel te lang moet wachten.

Rondeleiders zouden van tijd tot tijd bij zich te rade moeten gaan of hun op-

zet van de ronde nog wel iedere amateur aanspreekt. Anders gaan we muren bouwen

tussen nieuwelingen en de oudere amateurs

Hoe lang het ook geleden is, wij herinneren ons allemaal ons eerste qso.

Dat was toch zeker heel spannend en we zijn er goed doorgekomen misschien wel

omdat iemand aan het andere eind ons een bemoedigend klopje op de schouder

gaf en ons door het qso hielp

Wanneer heb je nog eens een qso gemaakt met een onbekende? De kans bestaat dat

dit veel te lang geleden is. De meesten van ons vallen te gemakkelijk in de

routine dat we al een qso maken met bekenden afgezien van speciale DX-qso’s.

Radio-amateur hebben zo veel verschillende interesse gebieden, van het

restaureren van antieke meubelen tot het ontdekken van micro-golven.

Wanneer hebben we ons enthousiasme op al deze gebieden met een andere

radio amateur gedeeld, in een taal die ook een nieuwe radio amateur kan be-

grijpen?

En over taal sprekend, denk eens aan het jargon dat wij amateurs gebruiken

in de radio-amateur wereld. Hebben we een veelvoud van uitdrukkingen en

codes maar het is ook goed mogelijk dat we weleens overdrijven.

(bijvoorbeeld: qrl en werk scheelt maar 1 letter).

Resumerend kunnen we zeggen dat radio-amateurs best vriendelijke mensen

zijn maar het verwelkomen van nieuwe amateurs kan best nog wat beter

zowel op bijeenkomsten als in de lucht!

vertaling: Louis, p. Ackens

16-5-1999.